Araba Dünyası

Ön Lastiğin Konuştuğu, Şasinin Cevap Verdiği Saf Pist Akılı Aprilia RSV4 Factory, bir süpersport motosiklet değil, ön lastik üzerinden düşünmeyi öğreten nadir makinelerden biridir; çünkü bu motosiklette hız arka tekerden değil, viraja girmeden önce ön tekerle kurulan güven ilişkisiyle başlar ve V4 motorun sunduğu lineer ama kararlı güç, dar şasiyle birleştiğinde sürücüye “gidebilir miyim?” sorusunu sordurmaz, ne kadar ileri gidebileceğini fısıldar. RSV4’ün MotoGP tecrübesi Panigale gibi yüksek sesle bağırmaz; o daha çok sessizce, ama milimetrik bir kesinlikle çalışır. Dar Yapının Büyük Disiplini RSV4 Factory’nin en ayırt edici karakteri, olağanüstü dar ve kompakt alüminyum çift kirişli şasi yapısıdır; bu şasi yalnızca hafif olmak için değil, sürücünün ön lastik üzerindeki yükü milim milim hissetmesini sağlamak için tasarlanmıştır. Direksiyon açısı, aks mesafesi ve motorun şasi içindeki konumu ayarlanabilir yapıdadır; yani RSV4, fabrika ayarlarında bile pist odaklıyken, ileri seviye kul...

Ray Üzerinde Yazılmış Bir Mühendislik Manifestosu Ducati Panigale V4, bir motosiklet olarak tanımlandığında eksik kalır; çünkü bu makine, MotoGP pistlerinden sızmış bir dinamik davranış felsefesinin yol versiyonuna dönüştürülmüş halidir ve V4 S versiyonuyla birlikte yalnızca hız üretmez, hızı taşıma biçimini öğretir. Ducati’nin Desmosedici deneyimi burada yalnızca motor bloğunda değil, şasi rijitliğinden lastik iz genişliğine kadar her ayrıntıya sinmiştir. Panigale V4’te kullanılan “Front Frame” şasi yapısı, klasik çift kirişli tasarımların aksine motoru taşıyan değil, motorun etrafında konumlanan minimal bir iskele gibidir; bu sayede şasi, rijitliği korurken gereksiz esnemeleri ortadan kaldırır ve sürücüye viraj girişinde aşırı değil, okunabilir bir geri bildirim sunar. Şasi geometrisi özellikle ön teker üzerinde daha fazla yük tutacak şekilde ayarlanmıştır; bu da fren anında ön lastiğin yere adeta kilitlenmesini sağlar, motosiklet viraj içine düşmez, bilinçli şekilde girer. V4 S vers...

MV Agusta F4, motosiklet dünyasında yalnızca hız ve performans odaklı bir makine olarak değil, mühendislik ile estetiğin neredeyse kusursuz bir uyum içinde birleştiği, hareket halindeki bir sanat eseri olarak kabul edilen nadir modellerden biri olarak doğmuş, ortaya çıktığı ilk andan itibaren “sürülmekten çok seyredilen” ama gaz açıldığında bunun bir yanılgı olduğunu hemen hissettiren özel bir karakter taşımıştır. Massimo Tamburini’nin tasarım vizyonunun zirve noktalarından biri olarak görülen F4, her çizgisinde bilinçli bir denge barındırır; gövde oranları rastgele değil, adeta bir heykeltıraşın elinden çıkmış gibi ölçülüdür, sele altına yerleştirilmiş dört çıkışlı egzozu yalnızca teknik bir çözüm değil, aynı zamanda motosiklet tasarım tarihine kazınmış ikonik bir imza haline gelmiş, F4’ü uzaktan bile tanınır kılan bir kimlik oluşturmuştur. Motor karakteri de bu estetik yaklaşımı tamamlar niteliktedir; yüksek devirlerde canlılığını artıran, mekanik sesiyle sürücüyle adeta konuşan dört...

Yamaha VMAX, motosiklet dünyasında hızın, estetiğin ya da çevikliğin ötesinde, saf gücün ve ham torkun bir felsefe haline getirildiği nadir makinelerden biri olarak, ilk kez sahneye çıktığı andan itibaren “ne kadar hızlı dönüyor” sorusundan çok, “ne kadar sert ileri atılıyor” sorusunu merkeze alan bambaşka bir anlayışı temsil etmiştir. VMAX’in kalbinde yer alan güçlü V4 motor, yüksek devir çığlıklarıyla değil, gaz kolu çevrildiği anda hissedilen ezici itişle konuşur; bu motor karakteri, sürücüsüne saniyeler içinde yükselen bir adrenalin dalgası yaşatırken, motosikletin arka lastiğini yere yapıştıran tork üretimi sayesinde, düz çizgide neredeyse rakipsiz bir ivmelenme hissi sunar ve VMAX’i bir yarış pistinden çok, kas gücünü sergileyen bir güç gösterisine dönüştürür. Tasarım dili de bu felsefeyi açıkça yansıtır; geniş ve kaslı yakıt deposu, iri hava girişleri, kalın lastikleri ve saklamaya bile gerek duymayan dev motor bloğuyla VMAX, zarif görünme gibi bir kaygı taşımaz, aksine gücünü ...

Honda Super Cub, 1958 yılında ilk kez üretim bandından çıktığında, kimse onun yalnızca bir motosiklet değil, insanlık tarihinin en yaygın kullanılan motorlu taşıtlarından biri hâline geleceğini öngörememişti; sade tasarımı, neredeyse herkesin kullanabileceği kadar kolay sürüş karakteri ve yıllara meydan okuyan dayanıklılığıyla, Super Cub sessizce ama kararlılıkla dünyanın dört bir yanında günlük hayatın vazgeçilmez bir parçası olmayı başarmıştır. Bu motosikleti benzersiz kılan en önemli unsur, Honda’nın “herkes için motosiklet” felsefesini ilk kez bu kadar net ve başarılı bir şekilde hayata geçirmiş olmasıdır; yarı otomatik şanzımanı sayesinde vites kullanımını korkutucu olmaktan çıkaran, alçak sele yapısıyla her yaştan ve her fiziksel yapıdan sürücünün rahatça binip inebildiği Super Cub, motosikleti bir tutku nesnesi olmaktan çok, hayatı kolaylaştıran bir araç hâline dönüştürmüştür. Super Cub’un motoru yüksek performans iddiası taşımamış, ancak olağanüstü yakıt verimliliği, sessiz çal...

BMW S1000RR, motosiklet dünyasına ilk kez adım attığı anda yalnızca güçlü bir süpersport modeli olarak değil, elektronik destek sistemlerinin sürüş deneyimini nasıl kökten değiştirebileceğini gösteren bir teknoloji vitrini olarak algılanmış, saf performans ile dijital zekayı aynı gövdede buluşturarak modern süperbike anlayışının yönünü belirleyen modellerden biri haline gelmiştir. Dört silindirli motorunun sunduğu yüksek devirli, kesintisiz güç üretimi, geleneksel “ham hız” kavramını geride bırakırken, çekiş kontrolü, sürüş modları, wheelie kontrolü, motor freni ayarları ve elektronik süspansiyon gibi sistemler sayesinde bu güç, sürücünün becerisine ve yol şartlarına göre adeta yeniden şekillenen canlı bir organizma gibi davranmış, motosikletin karakteri tek bir tuşla sakin bir yol arkadaşı ya da pistte sınır tanımayan bir yarış makinesi haline dönüşebilmiştir. BMW S1000RR’yi önceki nesil süpersport motosikletlerden ayıran en önemli unsur, elektronik sistemlerin sürüşün önüne geçmeden,...

  Ducati 916, 1990’ların ortasında motosiklet dünyasına adım attığında yalnızca yeni bir model olarak değil, adeta bir estetik manifesto ve mühendislik bildirgesi olarak algılanmış, performansın yalnızca rakamlarla değil, form, denge ve hisle de tanımlanabileceğini tüm dünyaya kabul ettirmiştir; Massimo Tamburini’nin kaleminden çıkan bu motosiklet, bakıldığında bile hız duygusu uyandıran gövde oranları, tek salıncaklı arka süspansiyonu ve sele altına gizlenmiş egzoz sistemiyle, motosiklet tasarımında o güne kadar var olan sınırları sessizce ama kararlılıkla aşmıştır. 916’nın kalbinde atan V-twin Desmodromic motor, yüksek devir çığlıkları yerine tok ve mekanik bir karakter sunarak sürücüsüne ham ama kontrollü bir güç hissi yaşatmış, bu motorun şasiyle kurduğu kusursuz uyum sayesinde motosiklet, sadece düzlüklerde değil, virajların içinde de neredeyse düşünceyle yön değiştiren bir canlılık sergilemiştir; bu denge, onu pistte olduğu kadar yolda da efsane hâline getiren temel unsurlard...

Mercedes-Benz 170V ve onu izleyen 170S, savaşın gölgesinden çıkan bir Avrupa’nın hem yeniden ayağa kalkma çabasını hem de otomobilin sadece bir ulaşım aracı değil, aynı zamanda bir duruş ve karakter meselesi olduğunu hatırlatan modeller olarak, 1940’lar ve 1950’ler boyunca sokaklarda ağırbaşlı bir sessizlikle ilerlemiş, dönemin teknik imkanlarıyla zarafeti bir arada sunabilmeyi başarmış nadir otomobiller arasında yer almıştır. 170V, savaş öncesi temelleri atılmış olsa da özellikle savaş sonrasında, yokluk ve yeniden yapılanma döneminin simgesi haline gelmiş, sade ama son derece dengeli gövde yapısı, yuvarlatılmış çamurlukları, dik ve kendinden emin ön ızgarasıyla, abartıya kaçmadan saygı uyandıran bir görünüm sunmuş; bu duruş, onu resmi kurumların, devlet dairelerinin ve özel karoser ustalarının gözünde ideal bir temel şasi haline getirmiştir. 170S ise aynı ruhu biraz daha rafine bir çizgiyle devam ettirerek, daha geniş iç hacmi, iyileştirilmiş süspansiyon yapısı ve artırılmış konfor ...

  Jeep FC-150 ve FC-170, 1950’lerin ortasında otomotiv dünyasının alışılmış kalıplarını hiçe sayarak ortaya çıkmış, Jeep markasının “arazi aracı” tanımını sadece dağlar ve çamurlarla sınırlamayıp, yük taşımacılığı ve endüstriyel kullanım alanlarına doğru cesurca genişlettiği, tasarımıyla dönemi için neredeyse deneysel sayılabilecek modeller olarak otomobil tarihindeki yerini almıştır; “Forward Control” yani önden kabinli yapı, sürücüyü neredeyse ön aksın üzerine yerleştirerek hem araç boyutlarını kısaltmış hem de yük alanını maksimum seviyeye çıkarmış, bu sayede Jeep’i bir iş makinesi ile bir arazi aracının kesişim noktasına taşımıştır. FC-150 daha kompakt ölçüleriyle şehir içi ve kırsal alanlarda manevra kabiliyeti yüksek, dar sokaklara ve zorlu şantiye alanlarına rahatça girebilen bir yapı sunarken, FC-170 daha uzun şasisi ve artırılmış taşıma kapasitesiyle ağır yükler, büyük ekipmanlar ve askeri lojistik görevler için tercih edilmiş, her iki model de Jeep’in klasik dört çeker ka...

Jeep M38, II. Dünya Savaşı’nın hemen ardından şekillenen yeni dünya düzeninde, orduların hala sağlam, güvenilir ve her koşulda görevini yerine getirebilecek araçlara ihtiyaç duyduğu bir dönemde doğmuş; Willys MB’nin savaş meydanlarında kanıtladığı dayanıklılığı, daha modern ve askeri standartlara uygun bir yapıyla bir adım ileri taşıyan, sessiz ama son derece kararlı bir asker olarak tarihe geçmiştir. 1950 ile 1952 yılları arasında üretilen M38, dışarıdan bakıldığında sade ve neredeyse ruhsuz bir makine gibi görünse de, detaylarına inildiğinde tamamen askeri düşünceyle tasarlanmış bir disiplin ürünü olduğu hemen anlaşılır; güçlendirilmiş şasisi, daha sağlam aksları, derin su geçişleri için yükseltilmiş hava girişi ve suya karşı izole edilmiş elektrik sistemi sayesinde, çamurda, karda, yağmurda ya da nehir geçişlerinde tereddüt etmeden ilerleyebilen, görev koşullarını sorgulamayan bir araç kimliği taşır. M38’i önceki Jeep’lerden ayıran en önemli özelliklerden biri, 24 voltluk elektrik s...

Jeep CJ-5, II. Dünya Savaşı sonrası doğan sade ama inatçı Jeep ruhunun, zamanın ihtiyaçlarına uyum sağlayarak neredeyse otuz yıl boyunca hayatta kalmayı başarmış en uzun soluklu temsilcisi olarak, asfaltla pek işi olmayan, yolun bittiği yerde kendini evinde hisseden bir karakterin vücut bulmuş halidir; kısa dingil mesafesi, keskin dönüş kabiliyeti ve neredeyse “kırılmaz” denecek kadar sağlam şasisiyle, orman yollarında ağaç köklerini umursamadan ilerleyen, dağ eteklerinde taşlarla konuşan, askeri üslerde emir almadan görev yapan bir araçtan çok, doğayla sessiz bir anlaşma yapmış bir yol arkadaşı gibidir. 1950’lerin ortasında sahneye çıktığında hala savaşın izlerini taşıyan dünyada, CJ-5 kendisini lüksle değil dayanıklılıkla, konforla değil güvenle tanımlamış, bu yüzden de çiftçilerden askeri birliklere, maceracılardan devlet kurumlarına kadar çok geniş bir kullanıcı kitlesi tarafından benimsenmiş, kaportasındaki her çizik bir hikaye, şasisindeki her iz bir yol hatırası haline gelmiştir...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Honda CB750 , motosiklet tarihinin sessiz ama sarsıcı bir kırılma anı olarak, yalnızca yeni bir modelin doğuşunu değil, tüm endüstrinin düşünme biçimini kökten değiştiren bir devrimin başlangıcını temsil eder; çünkü CB750 sahneye çıktığında, motosiklet artık sadece cesur ruhların katlandığı mekanik bir mücadele aracı olmaktan çıkıp, geniş kitlelerin güvenle ve keyifle kullanabileceği modern bir ulaşım ve özgürlük simgesine dönüşmüştür. 1969 yılında tanıtılan bu model, dönemin standartlarını tek bir gövdede toplayarak adeta geleceği bugüne taşımış; dört silindirli sıralı motoru, elektrikli marşı, seri üretimde kullanılan ön disk freni ve dengeli şasi yapısıyla, o güne kadar ancak yarış motosikletlerinde ya da pahalı özel üretimlerde görülebilen teknolojileri sıradan sürücünün hayatına dahil etmiştir. Honda CB750’nin en çarpıcı yönlerinden biri, gücü korkutucu bir hamlıkla değil, şaşırtıcı bir yumuşaklıkla sunmasıdır; gaz kolu çevrildiğinde motor bağırmaz, titreşimle meydan okumaz,...

Triumph Bonneville T120, yalnızca bir motosiklet modeli değil, İngiltere’nin savaş sonrası yeniden ayağa kalkmaya çalışan ruhunun, hız tutkusunun ve zarafetle harmanlanmış mühendislik anlayışının metalde vücut bulmuş hali olarak, adını aldığı Bonneville Tuz Düzlükleri kadar geniş bir hayal dünyasını temsil eder. 1950’lerin sonu ile 1960’ların başında ortaya çıkan Bonneville T120, dönemin gençliğinin özgürlük arzusunu, rock’n’roll’un yükselen ritmini ve İngiliz işçi sınıfının kendine güvenen sadeliğini aynı anda taşıyan bir simgeye dönüşmüş; ne aristokrat bir mesafeye ne de kaba bir güce yaslanmış, aksine dengeli, ölçülü ve kendinden emin bir karakter ortaya koymuştur. Bu motosikletin kalbinde atan paralel çift silindirli motor, kağıt üzerindeki verilerden çok sürüş sırasında hissettirdiği akıcılıkla hatırlanır; gaz kolu çevrildiğinde sert bir patlama değil, kontrollü ama canlı bir ivmelenme sunar ve bu özellik, Bonneville’i yarış pistlerinden çok uzun kırsal İngiliz yollarında, sisin a...

Indian Chief, Amerikan motosiklet tarihinin yalnızca en eski değil, aynı zamanda en zarif ve en ağırbaşlı ifadelerinden biri olarak, hız ve gösterişten çok vakar, denge ve süreklilik fikrini metalin diliyle anlatan nadir makinelerden biridir; ilk bakışta geniş çamurlukları, yere yakın ama kendinden emin duruşu ve akıcı hatlarıyla bir motosikletten ziyade uzun Amerikan yolları için tasarlanmış sessiz bir yol arkadaşı hissi uyandırır. Indian Chief’in doğduğu dönem, Amerika’nın geniş ovalarında mesafelerin insanı yorduğu, yolların bugünkü gibi pürüzsüz olmadığı ve bir motosikletten beklenen en büyük meziyetin hızdan önce dayanıklılık, konfordan önce güven duygusu olduğu yıllara denk gelir; bu nedenle Chief, sürücüsüne acele etmeyi değil, yolu okumayı, manzarayla birlikte akmayı ve makineyle uyum içinde ilerlemeyi öğretir. Bu motosikletin en ayırt edici unsurlarından biri olan uzun, kapalı çamurluklar yalnızca estetik bir tercih değil, aynı zamanda dönemin tozlu ve çamurlu yollarına karşı ...

Harley-Davidson WL / Knucklehead, yalnızca bir motosiklet değil; endüstriyel çağın sertliğini, savaş yıllarının tozunu, özgürlük fikrinin henüz romantik ve tehlikeli olduğu zamanları tek bir metal gövdede toplayan, hareket eden bir tarih parçasıdır. 1930’lu ve 1940’lı yıllarda Amerika’nın uzun, bitmeyen yollarında ortaya çıkan bu makineler, bir ulaşım aracından çok daha fazlası olarak algılanmış, insanın makineyle kurduğu ilişkinin neredeyse ruhsal bir boyut kazandığı dönemin simgesi haline gelmiştir; özellikle WL, sade yapısı, dayanıklılığı ve askeri kullanıma uygunluğu sayesinde II. Dünya Savaşı yıllarında cephelerde görev almış, askerlerin zorlu coğrafyalarda hayatta kalmasına eşlik etmiş, savaştan sonra ise sivil hayata dönen insanların özgürlük arayışının sessiz ama kararlı yol arkadaşı olmuştur. Knucklehead ise adını, üstten supaplı motor kapağının insan eklemlerini andıran formundan alırken, bu teknik yenilikle birlikte Harley-Davidson tarihinde bir dönüm noktasını temsil eder; ...

Alışkanlıkları yıkan, geleceği erkenden yaşayan otomobil. Citroen Traction Avant, 1934 yılında Fransa’da, otomobillerin hala at arabası mantığından kopamadığı, şasinin gövdeden ayrı düşünüldüğü ve sürüş güvenliğinin tali bir mesele olarak görüldüğü bir dönemde sahneye çıktı ve daha ilk bakışta, yalnızca tasarımıyla değil, taşıdığı fikirle de çağının çok ilerisinde durduğunu açıkça belli etti. Bu otomobilin en büyük kırılma noktası, adında gizliydi; “Traction Avant”, yani önden çekiş, o yıllarda neredeyse kimsenin cesaret edemediği bir mühendislik tercihiydi ve Citroen, bu kararı alırken yalnızca teknik bir risk üstlenmedi, aynı zamanda otomobilin geleceğinin nasıl şekilleneceğine dair net bir vizyon ortaya koydu. Monokok gövde yapısı sayesinde daha alçak bir ağırlık merkezi sunan Traction Avant, virajlarda dönemin rakiplerine kıyasla şaşırtıcı bir denge sergiliyor, sürücüsüne otomobilin yolla bütünleştiği hissini veriyor ve bu durum, otomobilin yalnızca bir taşıma aracı değil, yol tutu...

Devlet ciddiyetiyle kişisel zarafet arasında duran otomobil. Rover P5B Coupe, 1967 yılında İngiltere’de, otomobillerin yalnızca bireysel zevkleri değil, aynı zamanda kurumsal temsiliyeti de taşıdığı bir dönemde doğdu ve ilk günden itibaren bağıran bir güç yerine, sessiz ama tartışılmaz bir otorite hissiyle var olmayı tercih etti; bu otomobil, kırsal yolların romantizminden çok, taş binalarla çevrili resmi mekanların, ağır kapıların ve düşük tonda konuşulan odaların ruhunu yansıtır gibiydi. P5 serisinin coupe versiyonu olan bu model, özellikle arka camın daha eğik yapısı ve tavan çizgisinin incelikle alçaltılması sayesinde klasik bir sedan görünümünden ayrılarak, daha kişisel ama hala son derece ciddi bir karakter kazandı; bu, Rover’ın “gösterişsiz asalet” anlayışının en rafine hallerinden biriydi ve otomobil, ilk bakışta bile sahibinin aceleci biri olmadığını fısıldıyordu. Rover P5B Coupe’yi farklı kılan en önemli unsurlardan biri, kaputun altında yer alan ve Buick kökenli 3.5 litrelik...

Bir otomobil değil, bir dönemin aynası. Ferrari 250 GTO, 1962 yılında İtalya’nın Maranello kasabasında, kırmızı tuğlalı atölyelerin içinde, henüz otomobil üretiminin bir sanayi değil, neredeyse bir zanaat olarak kabul edildiği bir dönemde dünyaya geldi ve daha ilk gününden itibaren yalnızca asfaltla değil, zamanla da yarışacak şekilde tasarlandı. Tasarım sürecinde Giotto Bizzarrini’nin mühendislik dehası ile Sergio Scaglietti’nin metal üzerindeki sezgisel ustalığı birleşti; Enzo Ferrari’nin “önce yarış, sonra yol” anlayışıyla şekillenen bu otomobil, Ferrari fabrikasında seri üretim mantığından bilinçli olarak uzak tutularak yalnızca 36 adet üretildi. 250 GTO’yu özel yapan şey yalnızca nadirliği değil, pistte kazanmak için doğmuş bir makinenin, aynı zamanda gözle bakıldığında neredeyse bir heykel gibi algılanmasıdır; aerodinamik çizgileri matematikle değil, rüzgarın sezgisiyle belirlenmiş gibidir. Uzun kaput, alçak burun, yan havalandırmalar ve arka omuz çizgileri, hızdan çok dengeyi fı...

Bentley R-Type Continental, 1950’li yılların başında otomobil dünyasında henüz “lüks” ile “yüksek hız” kavramlarının yan yana gelmesinin neredeyse imkansız kabul edildiği bir dönemde, İngiliz mühendisliğinin ağırbaşlı cesaretiyle ortaya çıkmış ve gösterişten uzak ama derin bir iddiayla otomobil tarihine adını yazdırmış eşsiz bir grand tourer olarak kabul edilir. 1952 ile 1955 yılları arasında sınırlı sayıda üretilen bu model, Bentley’nin savaş sonrası dönemde yalnızca konforlu otomobiller üreten bir marka olmadığını, aynı zamanda uzun mesafeleri yüksek hızda, sarsmadan ve sessizlikten ödün vermeden kat edebilecek otomobiller tasarlayabildiğini dünyaya kanıtlama arzusunun somut bir yansımasıdır. R-Type Continental’in en ayırt edici özelliği, gövdesinin büyük bölümünün H.J. Mulliner tarafından elde şekillendirilmiş alüminyumdan üretilmiş olmasıdır; bu tercih yalnızca estetik değil, aerodinamik ve performans odaklı bir karardır, çünkü otomobilin uzun, akıcı çizgileri rüzgarla savaşmak yer...

1950’lerin başında Avrupa yolları hala yarım kalmış anılarla doluyken, Lancia mühendisleri otomobilin yalnızca bir ulaşım aracı değil, karakter taşıyan bir varlık olması gerektiğini savunuyordu; işte Aurelia B24 Spider tam olarak bu düşüncenin somut halidir. O dönemde çoğu üretici hala ağır, köşeli ve muhafazakar çizgilerde ısrar ederken, Lancia hem teknik hem estetik anlamda cesur bir adım atarak aerodinamiği, hafifliği ve duygusal tasarımı aynı gövdede birleştirmeyi başardı. Aurelia serisinin temeli olan V6 motor, otomotiv tarihinde bir dönüm noktasıydı; çünkü seri üretime giren ilk V6 motorlardan biri olması, Lancia’yı yalnızca tasarımda değil mühendislikte de öncü konuma taşıdı. B24 Spider’da kullanılan 2.5 litrelik bu motor, kağıt üzerindeki rakamlardan çok daha fazlasını vaat eder; gaz pedalına dokunulduğunda ortaya çıkan ses, bir yarış arabasının bağırışı değil, iyi eğitilmiş bir müzisyenin kontrollü ama etkileyici performansı gibidir. Bu motorun karakteri agresif değil, bilinçl...

“Motorların Rolls-Royce’u” Olarak Anılan El Yapımı Kusursuzluk Brough Superior SS100, bir motosikletten çok daha fazlasıdır; o, sanayi çağının henüz ruhunu kaybetmediği, hızın rakamlarla değil karakterle ölçüldüğü bir dönemin sessiz ama sarsılmaz imzasıdır. 1920’lerin İngiltere’sinde, seri üretimin hız kazanmaya başladığı bir çağda, George Brough’un inatla “herkes için değil, bilenler için” diyerek ürettiği bu makine, mekanik mükemmelliğin bir tür aristokratik ifadesi olarak ortaya çıkmıştır. George Brough’un felsefesi nettir: Bir Brough Superior sıradan olamaz. Bu yüzden SS100, dönemin pek çok motosikletinin aksine banttan inmez; her biri tek tek elde toplanır, ayarlanır, test edilir ve sahibine teslim edilmeden önce bizzat kontrol edilir. Hatta öyle ki, SS100 adını alabilmesi için her motosikletin en az 100 mil/saat (yaklaşık 160 km/s) hıza ulaşması garanti edilirdi ki, bu hız 1920’ler için neredeyse hayal gücünü zorlayan bir iddiadır. SS100’ün kalbinde yatan motorlar bile bu felsefe...